“ბრეიგელის მთვარე”, შეიძლება ითქვას, მოულოდნელი რომანია, მოულოდნელად ერთი ამოსუნთქვით დაიწერა კიდეც. არ ვიცი რამდენად შევძელი ჩანაფიქრის შესრულება, ანუ მხატვრულ ტექსტად ქცევა ჩემი ფიქრისა თუ წარმოსახვისა. ამას, იმედია, მკითხველი განსჯის. სწორედ მას – მკითხველს მინდა ერთი ფრანგი პოეტის სიტყვებით მივმართო, გაჩუქებულ წიგნს რომ წააწერა: ვისურვებდი, ისეთივე სიამოვნებით წაგეკითხოთ ეს წიგნი, როგორითაც მე მას ვწერდი…

თამაზ ჭილაძე